Türkcə Mətn
İman inanılması gereken esaslar bakımından artmaz ve eksilmez. Çünkü tasdik gerçekleşmezse zan ve şüphe ifade eder. Zan da itikadî konularda delil olmaz.50 Ebu Hanife’ye göre İman ziyadelik ve noksanlık kabul etmez. Çünkü imanın artması küfrün azalmasıyla, eksilmesi de küfrün artmasıyla düşünülebilir. 40 Bkz. Cürcânî, Şerhu’l Mevâkıf, c. 2, s. 248. Ebu Hanîfe, Nu’man b. Sabit el-Bağdâdî, el-Vasiyye, trc.: Mustafa Öz, İstanbul 1981, s. 60; Ali el-Kârî, Şerhu’l-Fıkhi’l-Ekber, s. 127. 42 Bkz. Kılavuz, İman-Küfür Sınırı , s. 32-33. 43 Teftâzânî, Şerhu’l-Makâsıd, c. 5, s. 211. 44 İbn Teymiye, Mecmûu’l-Fetâvâ, c. 3, s. 151. 45 İbn Hazm, el-Fasl, c. 3, s. 193. 46 Tevbe 9/124; Ayrıca bkz. Fetih 48/