Türkcə Mətn
eyân edenleri şöyle eleştirmektedir: “Haricîlerden namazın sabah ve akşam birer rekat olduğunu söyleyenler; Allah’ın yasakladığı kimselerin nikâhını mübâh görenler; Mu’tezîle’den tenâsüha inananlar; nübüvvet sâlih amelle elde edilir diyenler; Ehl-i Sünnet içerisinde öyle sâlih kimseler vardır ki, peygamberler ve meleklerden üstün olduğundan -bu grup içerisinde gerçek anlamda hakkı tanıyanlardan- ibadetler ve şeriatın diğer hükümleri kalkar iddiasında olanlar; Hallac-ı Mansûr gibilerin Allah’ın cisimlere hulûlünü câiz görenler; aşırı Şiî (Gulât) gruplar içerisinde Ali b. Ebî Tâlib’in nübüvvetini veya ilâhlığını öne sürenler; Ebu’l-Hattab’ın ilâhlığını, Muğîre b. Ebî Said’in, Ebû Mansûr el-İcl