Türkcə Mətn
GÜR / Dav’ü’l-leâlî fî Şerhi Bed’i’l-Emâlî Perspektifinden Şihâbüddîn en-Nûbî ve Ru’yetullah Tasavvuru Giriş Mâtüridî kelâmcısı Ali b. Osman el-Ûşî’nin (öl. 575/1179 [?]) Mâtüridî akaidine dair yazdığı manzum risâle, müellifin kendisi tarafından el-Emâlî diye adlandırılmış ve daha çok bu isimle meşhur olmuştur. Bunun yanında el-Emâlî, risâlenin beyitlerinin son kelimeleri “lâm” harfiyle bittiği için el-Ḳaṣîdetü’l-lâmiyye fi’t-tevḥîd,1 başlangıcına atfen Ḳaṣîdetü yeḳûlü’l-ʿabd veya Bedʾü’l-Emâlî şeklinde de anılmıştır.2 Eser, İslam akâidinin esası kabul edilen ulûhiyyet, nübüvvet ve sem‘iyyat konularını içeren altmış sekiz beyitten oluşmaktadır. Şârih Şihâbüddîn Ahmed b. Ali en-Nûbî, kasîden