Türkcə Mətn
Derken, büyümüş, kırkına gelmişti ki öksüz, Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi! Bir nefhada insanlığı kurtardı o ma’sûm. Bu şiirde ma’sum kelimesi ismet kelimesinden gelmektedir. Kelam ilminde ma’sum “engel olmak, gelebilecek zararları bertaraf edip korumak” anlamına gelen “asm” kökünden türemiş olup peygamberlerin Allah tarafından günah işlemekten korunması” demektir.1 İslam âlimleri masumiyetin zamanı konusunda ihtilaf peygamberlerin masumiyeti konusunda ise ittifak etmişlerdir. Ebu Hanîfe; peygamberlerin küçük günahlardan korunduğu ve masumiyetin peygamber olarak gönderilişten sonraki dönemi kapsayacağını ifade etmiştir. Maturidî ise g