Türkcə Mətn
verân gibi 17 18 19 20 İbrâhîm el-Halebî ve Birgivî en belirgin örneklerdir; ancak zahid fakih kimliğinin çerçevesi sadece bu ikisine hasredilemeyecek ölçüde geniştir. İlgili dönem bağlamında Kemalpaşazâde, Nebî b. Turhân es-Sinôbî, Çivizâde, Sa‘dî Çelebi, Nûreddin Sarıgörez, Ebüssuûd gibi isimlerin de farklı bağlamlarda benzer tutumlar ve söylemler ortaya koyduklarını belirtmek gerekir. Şükrü Selim Has, “Halebî, İbrâhîm b. Muhammed”, Diyanet İslâm Ansiklopedisi, Ankara: TDV Yay., 1997, c. 15, s. 231. Mecdî Mehmed Efendi, Hadâ’iku’ş-Şekâ’ik, haz. Abdülkadir Özcan, İstanbul: Çağrı Yay., 1989, s. 492. Nî‘metü’z-Zerî‘a adlı eserinde ağırlıklı olarak İbnü’l-‘Arabî’nin Füsûsu’l-Hikem’ine ve vah