Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre Haşr ve Neşr

III. yüzy l n ikinci yar s ve IV. yüzy l n birinci çeyre inde ya am ve mezhebin itikad n derlemi olan Tahâvî’nin (ö. 321/933) ‘selef’ çizgisindeki Akîde’sini Ebû Hanîfe ile ö rencileri Ebû Yûsuf ve Muhammed e - eybânî’ye dayand rmas bunun bir göstergesi olarak de erlendirilebilir.4 Öte yandan Ebû Hanîfe’nin görü ve yakla mlar n n kelâmî forma dökülmesi ancak Mâverâünnehir Hanefî âlimlerinden Ebû Mansûr el-Mâtürîdî (ö. 333/944) ile mümkün olabilmi tir. 1 )bnü’n-Nedîm, el-Fihrist, Beyrut 1988, s. 201. erafeddin Gölcük, Kelâm Tarihi, Konya 1992, s. 55, 63; Ahmet Özel, Hanefî F3k3h Alimleri, )stanbul 1990, s. 20, 26. 3 Nitekim gelen rivayetlere göre Ebû Hanîfe, kelâm ilminden ayr l p Selef-i