Türkcə Mətn
am etmekte ve zaman zaman şeytanın tuzaklarına kapılabilmektedir.37 Ancak Ebû Hanîfe’nin bütün bu insan merkezli yaklaşımları onu ameli terk eden kişinin bundan zararlı çıkmayacağı noktasına götürmemiştir. Bu noktadaki kaygıları onu Mürcie’den ayırmaktadır. “Günahlar mümine zarar vermez demeyiz. Keza günah işleyen kimse cehenneme girmez de demeyiz. Dünyadan mümin olarak ayrılan kimse fasık da olsa cehennemde ebedî kalacaktır, demeyiz. Mürcie’nin dediği gibi, 31 32 33 34 35 36 37 Ebû Hanîfe, er-Risâle, s. 81. Ebû Hanîfe, el-Âlim ve’l-müteallim, s.17. Ebû Hanîfe’nin delil olarak kullandığı âyetler için bk.el-Bakara 2/ 178; el-Ahzâb 33/ 41; el-Asr 103/ 2. Buhârî, “İmân”,37; Müslim,”İman”,57. E