Türkcə Mətn
rı da, tıpkı mütekaddimîn dönemindekiler gibi “insanın fiilleri” konusunu mutlak olarak tanımlamaksızın sadece insandan sadır olan fiil ve eylemlerin ona nispet edilip edilemeyeceği; buna bağlı olarak Allah’ın yaratması, Allah’ın ve insanın iradesi, insanın kesbi, fiil-istitâ‘a, tevlîd gibi kavramları merkeze alarak hadiseye yaklaşmak istemişlerdir. Ebu’l-Feth Muhammed b. ‘Abdilkerîm eş-Şehristânî, Nihâyetü’l-İkdâm fî ‘İlmi’l-Kelâm, nşr.: Alfred Guillaume, Oxford University Press, London, 1934, 69. 41 Sa‘duddin Mes‘ûd b. ‘Ömer et-Taftâzânî, Kelâm İlmi ve İslâm Akâidi (Şerhu’l-‘Akâid), haz.: Süleyman Uludağ, Dergah Yay., İstanbul, 1991, 191-247; Nûreddîn es-Sâbûnî, Mâtürîdiyye Akâidi, tr: Be