Türkcə Mətn
Ancak İbranîcede peygamberler için asıl kullanılan terim “nevî”dir. Nevî kelimesi, “çağırmak” anlamına gelen “nev’e” fiilinden türetildiği için “nevî”, “çağırılan” ve de “çağıran” anlamına gelmektedir. Bu anlamlardan ilki peygamberin kendisinin Tanrı ile olan tecrübesini, ikincisi ise içinde yaşadığı toplumu Tanrı yoluna çağırmasını ifade etmektedir.8 2 Yusuf Şevki Yavuz, “Nübüvvet”, 2007, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Erişim 20 Mayıs 2022). Ragîb el- İsfahânî, “Nbe”, el-Müredât fî garîbi’l Kurân/Kurân Kavramları Sözlüğü, çev: Abdulbaki Güneş, Mehmet Yolcu, (İstanbul: Çıra Yayınları, 2010), 1030 4 Yavuz, “Nübüvvet”, 2007 5 A’râf 7/157; Âİ-i İmrân 3/144; Mâide 5/67; Mü’minûn 23