Türkcə Mətn
katmanları ile melekî aracılık (özellikle Cebrâîl’in rolü) ayrıntılı şekilde analiz edilmiştir. Metodolojik olarak, klasik kelâm kaynaklarında kavramsal çözümleme ve metinler arası karşılaştırma yöntemleri bir arada kullanılmış; Eş’arî, Mâtürîdî ve Mu’tezilî kelâm ekollerin vahiy tanımları birlikte değerlendirilmiştir. Bu yaklaşım, vahyin metafizik kaynağı ile lafzî tecelli biçimleri arasındaki ilişkiyi, koruma ve temsil süreçleri üzerinden disiplinlerarası bir perspektifle incelemeyi mümkün kılmıştır. Çalışmada “ezelî kelâm sıfatı”, “tevfiki tescil”, “inzâl–tenzîl usûlleri”, “lafzî–nazmî bütünlük” ve “mütevâtir rivâyet zinciri” öne çıkan ana