Turkish Text
nin de aktardığı üzere Şâfiî mezhebine mensup âlimlerin muhakkikleri bunu nankörlük ve nimeti küfür olarak değerlendirmiştir.3 Tahâvî de kelâmullah tartışmasında kanaatini ortaya koyduktan sonra “kıble ehlini tekfir etmeyiz” der (Ebû Cafer Tahâvî, Metnu’l-Akîdeti’t-Tahâviyye (Beyrut: el-Mektebetü’l-İslâmî, 1993), 60. Şâfiî’nin bidet ehli ekollerin şehadetini kabul etmesi onları müslüman gördüğünü gösterir. O, sadece bazı Rafizîlerin yalanı mubah gördüklerinden onların rivayetlerini ve tanıklıklarını kabul etmez (Nevevî, el-Mecmû fî şerhi’l-Mühezzeb (Dımaşk: Dâru’l-fikr, t.y.), 4/ 254.) Dolayısıyla ekollerin tartıştığı meselelerde katî delillerin mevcut olmadığı ve bu konularda yapılan tartış