Türkçe Metin
), 79-109; Adnân Kahtân Abdullâh, “Cühûdü ‘Ebî Muâz en-Nahvî’ es-Sarfiyye: Dirâse fî Dav’i’dDirâsâti’l-Lisâniyyeti’l-Hadîse”, Mecelletü Âdâbi’l-Ferâhîdî 11/38 (2019), 41-59. 5 Özdeş, onun görüşlerine daha ziyade kıraat ihtilaflarından bahsedilen kısımlarda yer verildiğini ve kendisinin meşhur bir dilci olduğunu belirtmiş (Talip Özdeş, İmam Mâturîdî’nin Te’vîlâtu Ehli’s-Sünne Adlı Eserinin Metodolojisi Açısından Tahlil ve Tanıtımı (Kayseri: Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 1997), 45); İmamoğlu ise onu Mâtürîdî’nin dilbilim kaynakları arasında saymıştır (Bk. M. Ragıp İmamoğlu, İmâm Ebû Mansûr el-Mâtürîdî ve Te’vilâtü'l-Kur'ân’daki Tefsir Metodu (Ankara: Diyanet İşl