Türkçe Metin
1, s. 96, c. 2, s. 325-326, 366, c. 3, s. 20-21, 448). Yine Ebû Ubeyde Ma‘mer b. el-Müsennâ (ö. 209/824 [?]) da “yükselmek” manasını tercih etmekle yetinmiş, bu hususta başka açıklama yapmamıştır (Ebû Ubeyde, c. 1, s. 273, c. 2, s. 15). Müteahhirîn dönem müfessirlerinden Fahreddin er-Râzî’nin ilgili âyetleri tefsir ederken âyetlerin lafız ve Allah’ın muradı bakımından açıklanması dışında istivâya dair kelamî bahislere tefsirinde yer verdiği görülmektedir. Bu bağlamda Allah’a mekân isnad edilemeyeceğinin delilleri, Müşebbihe ve Bâtıniyye eleştirisi, âlimlerin müteşâbihlere farklı yaklaşım biçimleri gibi kelamî konu ve tartışmalar Râzî’nin tefsirinde oldukça ayrıntılı bir bi