Türkçe Metin
İkincisi “Derken Rablerinin emrinden uzaklaşıp azmışlardı.” (ez-Zâriyât 51/44) ayetinde olduğu üzere nehyin zıddını ifade eden bir fiilin talep edilmesi anlamındadır.36 Ebu’l-Yüsr emrin sözlükte “emredilen şeyin gerçekleştirilmesinin talebi için vaz‘ edilen lafız” olduğunu belirtmekle birlikte usûl-i fıkıh açısından ıstılahî olarak bir tanım zikretmemiştir. Allah’ın ve Resûl’ünün emirlerinin tâat için vâcib (farz) olacağını belirtmektedir.37 Hanefî usûlcülerinden Cessâs, Debûsî ve Serahsî’nin yapmış oldukları tanımlar ve bu tanımlarla ilgili açıklamaları dikkate alındığında bu fakihlere göre emir “kişinin kendinden aşağısındaki birisine îcab için şu işi yap” demesidir.38 Mâtürîdî (ö. 333/944