Türkçe Metin
77; Enbiyâ, 21/18, 22, 112; Enam, 6/100, 139; Mü'minûn, 23/91, 96; Sâffât, 37/159, 180; Zuhruf, 43/82) sadece, Allah’ın güzel isimlerinden (esma-i hüsnâdan) bahsedilmektedir (Bkz. A’râf, 7/180; İsrâ’, 17/110; Tâhâ, 20/8; Haşr, 59/22-24). Hz. Peygamber ve sahabe döneminde Allah'ın sıfatlarından değil Kur’an’da olduğu gibi isimlerinden söz edilmekteydi. Fakat dış tesirlerin de etkisiyle ‘sıfat’ kavramı, İslami literatüre girmiş ve uzun tartışmaların odak noktası haline gelmiştir (Çelebi, 2009, 101; Mavil, 2015, 176; Biçer, 2010, 24). İbn Hazm (ö. H.456), ‘sıfat’ kavramının Mutezile’nin ve Hişâm b. Hakem (ö. H.179) ve bazı Râfızîlerin bidati olarak kelami eserlere girdiğini belirtir (İbn Hazm,