Müstakimzâde Süleyman Sâdeddin Efendi'a Göre Fıtrat

ine inanıyorlardı.68 Buna göre onların zihinlerinde Allah inancının bulunduğu fakat bunun bir sıkışma durumunda halinde, fıtrat ve akıllarının bir gereği olarak ikrar etmek zorunda kaldıklarında ve bir ölüm-kalım halinde ortaya çıktığı anlaşılmaktadır. Bu manada Allah, onların yaşantılarında ‚Lafz-ı bî medlûl‛ idi. Yani onlar aslında fiiliyatta Allah’sız! Bir halde yaşıyorlardı.69 Mekkeli müşrikler, antropomorfist bir inanışla Allah’ı yeryüzünde bulunan insan krallarına benzeterek ona çocuk, yardımcı ve Elmalılı, Hak Dini Kur’ân Dili, c. VII, s. 4594. Süleyman Ateş, Kur’ân Ansiklopedisi, c. XIII, s. 171. 65 Cevâd ‘Ali, el-Mufassal fî târîhi’l-‘Arab kable’l-İslâm, Beyrut 1966-1972, c. VII, s.