Түрікше мәтін
Bu ifade hem bazı makâlât ve fırak kitaplarında Caʿfer es-Sâdık’a (ö. 148/765) nispeti edilmektedir. Abdulkerim Şehristânî, el-Milel ve’n-Niḥal (Beyrût: Dârü’l-Maʿrife, 1404/1983), 2/253. Ayrıca bunun Ebû Hanîfe’ye (ö. 150/767) nispeti için de bk. Hacı Hasanzâde Efendi, Ḥâşiye ʿale’l-Muḳaddimâti’l-Erbaʿa (İstanbul: Süleymaniye Kütüphanesi, Murad Molla, 706), 137b. Muhammed b. Muhammed Ebû Mansûr el-Mâtürîdî, Kitabu’t-Tevḥîd, thk. Bekir Topaloğlu-Muhammet Arûçi (Ankara: Diyanet Vakfı İslam Araştırmaları Merkezi, 1423/2003), 357-361; Ebu’l-Muîn Meymûn b. Muhammed Nesefî, Tebṣıratu’l-edille fî uṣûli’d-dîn, thk. Hüseyin Atay - Şaban Ali Düzgün (Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1423/2