Түрікше мәтін
14 Ayrıca elÂlim ve’l-Müteallim, el-Fıkhu’l-Ebsat, Risâletü Ebi Hanîfe ve el-Vasıyye adlı eserleri de akâide dair esasları ihtiva eden önemli risalelerdir.15 III./IX yüzyılda Abdullah b. Küllâb el-Basrî (240/854), Haris el-Muhâsibî (243/857) ve Ebu’l-Abbas el-Kalânisî (255/869) gibi âlimler İmam-ı Âzam’ın başlattığı kelâm metodunu devam ettirerek Ehl-i Sünnet’in görüşlerini yaymaya çalışmışlardır. IV./X. Yüzyılda ise Ehl-i Sünnet ve’l-cemâat’in oluşumuna yaptıkları hizmetlerden dolayı mezhebin kurucu imamları olarak kabul edilen Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed el-Mâtürîdî16, (333/944) ve Ebu’l-Hasen el-Eş’ârî’nin Bağdâdî, el-Fark beyne’l-Fırak, s. 363. Hasan-ı Basrî, Risâle ilâ Abdilmelik b.