Ebû Mansûr el-Mâtürîdî'a Göre Haşr ve Neşr

fak edilmiş hadîslere ve Kur’ân’ın manalarına arz edip muhalif olanları şaz olarak isimlendirdiği gerekçesiyle Ebû Hanîfe’ye ta’n etmeyi caiz görmüşlerdir”17. Ehlürreyin önemli düsturlarından birinin, “Kur’ân, bize yeter.” olduğu söylenebilir. Bunun nedenlerinden biri, Arap olmayan Müslümanların, Arap yaşantısına teslim olmada gösterdikleri isteksizliktir. Nitekim Said b. Mansûr’un, ‘Sünen’inde yer alan ve Kur’ân’ın yegâne dinî kaynak olduğunu öngören iki rivayetten biri, Medâin (Sâsânî ülkesine verilen genel bir ad) ehlinden bir kişinin, Selmân el-Fârisî’den yaptığı nakilden oluşmaktadır. Diğeri de, İbn Abbâs’ın kölesi Ebû Ubeydullah’ın yine Selmân’dan aktardığı sözden müteşekkildir. Bu riv