Türk dilindäki tekst
baş” gibi uzuvlar ile “inme, çıkma, oturma” gibi fiiller izafe etmeleri (Çelebi, 2009, 102; Eş'arî, 1980, 31, 37; Şehristânî, 1990, 119-120) yani, ilâhî zatın cisimselliği ekseninde buluşmaları hasebiyle, mezhepler tarihi kaynaklarınca “Haşviyye”, “Mücessime” ve “Müşebbihe” şeklinde kategorize edilen farklı gruplar tarafından temsil edilmiştir. Üçüncüsü ise naslardaki ifadeleri hakikat olarak algılayıp teşbihi ifadeleri dil ve mantık kuralları ile yorumlayan ‘tevil metodu’dur. Daha yaygın olarak kullanılan bu metot, vardığı sonuçlar farklı olmakla - 937 - Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi Cilt: 11 Sayı: 56 The Journal of International Social Research Volume: 11 Issue: 56 birlikte,