Türk dilindäki tekst
anlamlara gelen „acz (عجْ ز َ ) mastarından türemiş bir isim olan mucizenin, meydan okuma ile birlikte benzeri getirilemeyen harikulâde bir iş; kendisiyle nübüvvet ve risâlet iddiasından bulunan zatın doğruluğunu izhar etme amaçlanan bir durum (Teftâzânî, 1419/1998, c. V, s. 11), şeklinde tanımları da yapılmıştır. Mütekellimlere göre nübüvvet iddiasında bulunan bir zatın mucizeyle desteklenmesi gerekir. Çünkü peygamberlik iddiasındaki kişi mucizeyle teyit edilmezse onun sözünü kabul etmek gere