Mâtürîdî'nin erdem etiğinde erdemler sistematik biçimde sınıflandırılır; erdem, ahlakî iradenin güzel fiillere yönelmesi ve kötülüklerden uzaklaşmasıdır.

Mâtürîdî erdem kavramını teolojik bir çerçevede ele alır: adalet, hikmet, şecaat ve iffet başta olmak üzere erdemlerin fıtrata dayandığını, İslam şeriatının bu erdemleri pekiştirip yönlendirdiğini ileri sürer.