Turk tilidagi matn
âtürîdîlik‟te mesele, Ebû Hanife‟den baĢlayarak Ġmam Mâtürîdî, Ebü‟l-Muîn En-Nesefî‟yle temellendirilmiĢ, geliĢimi ise SadrüĢĢeria ve Osmanlı ulemasıyla olmuĢtur. Bu Ģekildeki sürecin ardından konu tüm esas ve dengelerin dikkate alındığı bir eylem teorisi Ģeklini almıĢtır. Dolayısıyla fiilin oluĢmasında dikkate alınması gereke kavramlar da istitaat, irade ve yaratma Ģeklindedir. Ġradeyi fonksiyonel kılma teĢebbüsü SadrüĢĢeria (747/1346) ile geliĢip Ġbn Hümam (861/1457) ile de aynı perspektiften derinleĢerek devam etmiĢ ve Mâtürîdîliğin ayırıcı vasıfları arasına girmiĢtir. Söz konusu Osmanlı uleması arasında da Beyazizade Ahmed Efendi (1098/1687)) Saçaklızâde Mehmed Efendi (v. 1145/1732) Davû