Türkcə Mətn
Tefsir disiplininde hâkim olan rivayet merkezli anlayışa karşılık, aklî muhakemeyi esas alan farklı bir yorum tarzı geliştirmiştir. Bu doğrultuda, erken dönem rivayet malzemesini bütünüyle dışlamamakla birlikte, bu nakilleri ihtiyatla ve seçici biçimde ele almıştır. Âyetlerin yorumunda sınırlı sayıda senede yer vermiş, nakilleri çoğunlukla özetlemiş, esbâb-ı nüzûl başta olmak üzere, Kur’an’ın genel söylemiyle çelişen veya aktarılmasını gerekli görmediği rivayetleri eserine dâhil etmemiştir. Nesefî ile aynı rivayet kaynaklarına ulaşmasına rağmen, bu malzemeyi nakletmektense, onu tahlil, tenkit ve tercih süzgecinden geçirmeyi tercih etmiştir. Bilgi anlayışı çerçevesinde, âyetleri hikmet eksenl