Türkcə Mətn
(Katip Çelebi, Keşf ezZunun, Keşfü’z-Zünûn an Esâm’il-Kütüb ve’l-Fünun, Beyrut,1835, c.1, ss. 39,105; Şemseddin Semerkandi, el-Eşkalu’t-Te’sis, şrh. İ. Rumi Kadızade, ed-Daru’tTunusiyye, tahk. Muhammed Süveysi, Tunus 1984, s. 17). Kelama ait eseri: esSahaifü’l-İlâhiyye. 34 Ebû Mansur Abdülkâhir Bağdadî, el-Fark beyne’l-Fırak ve Beyânü'l-Fırkati'nNâciye Minhum, İstanbul, 1979, s. 12,133; Abdussettar İzzeddin Ravî, Sevretü’l-Akl, Daru’ş-Şuunu’s-Sakafiyye, Bağdad 1986, s. 187. 35 Ebü’l-Fazl Ahmed b. Ali İbn Hacer, Lisânü’l-Mîzân, Beyrut 1986, c. 3, s. 255. 36 Ka‘bî’nin nisbesi dört yere dayandırılmaktadır. Birincisi Ka’b b.Rebîa, İkincisi Ka’b b. Avf, üçüncüsü de Ka’b b.Ömer, dördüncüsü de Ebu