Türkcə Mətn
âdî Ebussuûd İrşâdu’l-Akli’s-Selîm ilâ Mezâya’l-Kitâbi’l-Kerîm, (Beyrut: Dâr’u İhyâi’tTurâsi’l-Arabî, trs.); O, selim aklı Kur’an’ın meziyetlerine yönlendirmek olarak isimlendirdiği bu eserini Kanuni Sultan Süleyman’a sunmuştur. Tefsirinin girişinde eserini sunduğu sultanı, Allah’ın yeryüzünün hilafetini kendisine verdiği, uzunluk ve genişliğiyle yeryüzüne sultan olmak üzere seçtiği, en büyük sultan, yüce hakan, büyük imametin sahibi, büyük hilafetin varisi, rabbani güçle muktedir, subhani izzetle şereflenmiş< şeklinde övmektedir. (Ebussuûd, İrşâd, I, 5) Gelenekte âlimlerin eserlerini takdim ettiği siyasi otoriteyi övme şeklinde bir tutum görülmektedir. Bununla birlikte herhangi bir siyasal