Türkcə Mətn
İslâm düşüncesinde ilâhî sıfatları anlama ve yorumlamanın üç şekilde cereyan ettiği görülmektedir. Bunlardan ilki, naslarda geçen sıfatları, teşbih ve tevilde bulunmaksızın Allah’ın ilmine havale eden selefi ‘tefvîz metodu’dur (Şehristânî, 1990, 104). Bu görüşün önemli temsilcileri arasında Ebû ‘Amr el-Evzâ'î (ö. H.157), Sufyân es -Sevrî (ö. H.161), Mâlik b. Enes (ö. H.179), İdris b. Şâfî (ö. H.204), Ahmed b. Hanbel (ö. H.241) ve sonraları İbn Teymiyye (ö. H.728) ile İbn Kayyim el-Cevziyye (ö. H.751) gibi âlimler yer almaktadır (Çelebi, 2009, 102; Tunagöz, 2013, 585). İkincisi, dinî metinlerde geçen antropomorfik ifadeleri akıl yürütmeye başvurmadan zahirine hamleden, bu nedenle de yaratıcıy