Türkcə Mətn
ıyla kavrandığı takdirde, diğer teolojik prensipler, deyim yerindeyse “çorap söküğü gibi” gelecektir: Allah’ı bilmenin (mârifetullah) yolu şudur ki varlığı biz, vâcib ve vâcib olmayan (gayrü’l-vâcib) şeklinde ikiye ayırmaktayız. Sonra vâcibi de, “kendi zatıyla vâcib olan” ve “başkasıyla vâcib olan” şeklinde ikiye ayırırız. “Vâcib olmayan”ı ise, “zatıyla vâcib olmayan” (mümteni) ve “başkasıyla vâcib olmayan” (mümkün) diye ikiye ayırırız. Bunlardan her bir kategorinin özelliklerini, diğerleriyle ilişkisi çerçevesinde biliriz. Meselâ Allah’ın ilim sıfatını, miktarlı olanı (mikdârî) ondan selbetmek ve kendi zatını aklettiğini kavramakla; kudret sıfatını da başka bir vasıtayla biliriz. 19 Âmirî,