Türkcə Mətn
maddeleri hesaplandığında, eserlerinin sayısı beş yüze yaklaşan Vehbe Zühaylî‟yi cehaletle itham etmesi, bir insafsızlık örneğidir. Bu çalışmada müşahede edilen başka bir nokta, Magrâvî‟nin Ebussuûd Efendi ve İsmail Hakkı Bursevî gibi Türk kökenli bilginleri tenkid ederken, onların etnik aidiyetlerine dair bazı yorumlarda bulunması, ilm-i cedel ve münakaşa adabı bağlamında etik görülen bir durum değildir. Zira olumsuz olan bu tavır “Keskin sirke, küpüne zarar verir” atasözünün kuvveden fiile çık