Türkcə Mətn
Şebîb’in taraftarları olduğunu, dokuzuncu fırkanın da Ebû Hanîfe (ö.150/767) ve taraftarları olduğunu belirtir.22 Ancak bu fırkaları, ne şiddetli bir şekilde eleştirir ne de lanetler. Klasik dönem Mezhepler tarihi yazarlarından biri olan Abdülkâhir el-Bağdâdî ise Mürcie ekolünün üç gruba ayrıldığını, birinci grubun, iman konusunda ircayı, kader konusunda ise Kaderiyye-Mu’tezile’nin görüşlerini savunduklarını ifade eder. Ona göre bu grubun ileri gelenleri, Gaylan ed-Dımeşki, (ö.119/739) Ebu Şimr (ö. III./IX. yüzyıl [?]) ve Muhammed b. Şebîb el-Basrî gibi şahsiyetler, iki yönden laneti hak etmişlerdir. Çünkü bu şahıslar, farklı konularda Mürcie ve Kaderiye’nin fikirlerini savunmuşlar. Bu neden