Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin Anadolu'nun Sınırlarını Aşan Söyleminde Temel Unsurlar

İsa’ya (a.s.) benzetir. Bilgi ve marifetin Hz. İsa’nın yani ruhun nasibi oldu- ğunu vurgular.52 Daha sonra ruhun nasibi olan bu bilgi ve marifetin nefsin heva ve hevesinden korunması gerektiğini şu beyitlerle ifade eder: Benim ruhumda bir ilim katresi vardır. İlâhî! Onu heva rüzgarıyla beden toprağından muhafaza buyur.53