Türkcə Mətn
“asalet”ine yakışmayacak bir şekilde söz etmek suretiyle ilgilenir.20 Gayesine göre yapılan tanımlardan Farabi ve Farabi’nin tanımıyla paralellik gösteren Îcî’nin tanımları “beyne’ n-nâs” kabul görmüştür. Îcî, kelâm’ı, “kesin deliller getirmek ve ileri sürülecek karşı fikirleri çürütmek suretiyle dinî inançları kanıtlama gücü kazandıran bir ilim” olarak tanımlar.21